اصن چرا روزنامه یا همون Newsletter درست کردیم؟ 🗞️📰

من چندین ساله Dan Koe رو دنبال میکنم و بنظرم ی فیلسوف مدرنه که ایده هاش و افکارش در دنیای دیجیتال و اینترنت راحت apply میشه.

به نظر من فلسفه اصلی Newsletter اینه:

ساختن ی رابطه آروم، عمیق و مداوم بین فکر نویسنده و ذهن خواننده.📚 امروز بیشتر اینترنت شده سرعت، reaction و رقابت خیلی زیاد برای دیده شدن. همه چیز کوتاه شده، سریع شده و الگوریتم برات تصمیم میگیره، یه چیزی مینویسی چن ساعت بعد کلا ناپدید میشه حتی اگ خیلی خوب باشه.

اما newsletter 🗞️ کلا ذاتش فرق میکنه. شبیه فید اینستاگرام نیست. بیشتر شبیه نامه‌‌ست. یعنی خواننده آگاهانه انتخاب میکنه و میگه من میخوام هرچند وقت یکبار از فکر این آدم چیزی دریافت کنم. 

چرا؟ چون حرفاش برام جالبه. و دوس دارم بهش گوش کنم. 

این تفاوت خیلی مهمه 🤨

چرا newsletter دوباره اهمیت پیدا کرد؟

چون اینترنت به مرور شلوغ شد.قبلنا اگه یادتون باشه وبلاگ داشتیم بلاگفا درست میکردیم. آدما خودشون مستقیم میومدن مطلب میخوندن. ولی بعدش social media اومد و توجه آدما رو تیکه تیکه کردن. 🔪

مشکل اینجا بود که نویسنده یا خالق محتوا دیگ مالک ارتباطش با مخاطب نبود. الگوریتمه که تصمیم میگیره چه کسی دیده شه و چه کسی فراموش بشه. Newsletter تا حدی واکنش به همین وضعیته.

Newsletter VS Social Media

خب سوشیال مدیا ها برای کشف شدن هستن. Newsletter برای موندن. 

یعنی چی؟ 

یعنی من از سوشیال مدیا استفاده میکنم تا کسی که منو تاحالا ندیده، ببینه، منو پیدا کنه و newsletter 📰 جاییه که اون با من میمونه.کسی که عضو newsletter میشه معمولا قصد داره دوباره برگرده. واسه همین معمولا ی فضای مناسب‌تری هست برای :

• فکر عمیق
• استدلال
• داستان و‌ روایت
• شکل دادن به جهان بینی
• ساختن اعتماد بلند مدت

و اگ چیزی فراتر از محتوا لحظه‌ای نیاز داشته باشی به فضایی نیاز داری که توش تداوم داشته باشه.

 آیا تو چیزی داری که در طول زمان ارزش دنبال کردن داشته باشه؟ 

این خیلی سوال مهمیه چون newsletter برخلاف پست های پراکنده اینستاگرام تورو مجبور میکنه فکر منسجمی داشته باشی.تو باید کم کم یه مسیر فکری بسازی. (تو بااااید روشد کنی 😂)

• باید مشخص شه دغدغت چیه
• به چه سوال هایی برمیگردی
• چه چیزی برات مهمه؟

به همین دلیل newsletter فقط ابزار انتشار پست نیست. تا حدی ابزار شفاف شدن ذهن نویسنده هم هست.

چرا بعضیا با newsletter رشد می‌کنن؟

چون newsletter حافظه می‌سازه اکثر محتوای اینترنت حافظه ندارن. میان و میرن اما newsletter کم کم تبدیل میشه به ی ارشیو ذهنی بعد مدتی مخاطب فقط یه نوشته از تو یادش نیست طرز تفکر تو یادش میمونه. و خب این خیلی ارزشمنده.

Newsletter and Trust 💎

یکی از مهم ترین چیزایی که توی اینترنت کم شده اعتماده همه میخوان صداشون از همه بلند تر باشه. چیزای هیجان انگیز و پر ویو درست کنن. اما اعتماد معمولا از آرامش و استمرار میاد. newsletter این امکان رو میده ک ادم ها تورو در طول زمان ببینن:

• چطوری فکر میکنی
• چطوری مسایل رو تحلیل میکنی
• اصن ثبات فکری داری ؟
• فقط هیجان تولید میکنی یا واقعا چیزی برای گفتن داری ؟

برای همین newsletter بیشتر از اینکه مخاطب بسازه. اعتماد میسازه.

Newsletter در اصل چی برات میسازه ؟ 🔨

1.  رابطه: نه لحظه‌ای. تکرار شونده و آروم
2.  حافظه: ملت تورو با طرز تفکرت میشناسن
3. دارایی فکری: هر نامه میشه ی بخشی از ی بدنه فکری بزرگتر.

و مهم ترین نکته ⛔: newsletter ذاتاً با «آهستگی» سازگارتره. و این در دنیای امروز کمیاب شده.

همه‌چیز ما رو به سمت واکنش فوری هل میده. newsletter هنوز یکی از معدود فضاهاییه که توش میشه:

فکر کرد. ساخت. و به‌ تدریج بالغ شد.

شاید به همین دلیله که با وجود همه‌ی شبکه‌های اجتماعی، هنوز newsletter از بین نرفته.

چون انسان هنوز به فکر عمیق، صدای انسانی، و ارتباط واقعی نیاز داره. و این فعلا تنها چیزیه که هوش مصنوعی نتونسته جایگزینش شه.

حالا من چرا میخوام newsletter داشته باشم؟ 😀

دلیل شخصی خودم برای انجام این پروژه چیه ؟

بنظرم مهارت نویسندگی و writing یکی از مهم ترین چیزایی که هر آدمی باید داشته باشه. وقتی مینویسی (منظورم به هر شکلیه حتی موقع چت کردن) اصالت شخصیتت طرز فکرت رو داری منتقل میکنی. و من چیزای زیادی برا گفتن دارم. مخصوصا درباره تجربیات حرفه ایم. که خب هدف این کانال هم همینه.

مورد بعدی اینه که داشتن audienceی که به حرفات گوش میدن (نه صرفا داشتن فالوور) بنظر من با ارزش دارایی که میتونی توی اقتصاد دیجیتال داشته باشی.شاید توی لینکدین عنوان شغلی من Engineer باشه. اما من تجربه ساختن پروداکت از دیزاین تا خود پروداکشن رو بارها داشتم. از برندینگ میدونم. از storytelling میدونم. پروداکت و دیزاین میدونم و .....

خب چرا نیام همچین مسیری رو ی بار از اول تا آخر طی کنم دوباره؟ ولی این بار در public. میدونی چه اتفاقات مثبتی میتونه بیوفته؟ با این کار ی آرشیو ذهنی جمع میکنم. و در طول زمان تبدیل به ی دارایی با ارزش میشه. و هزاران مدل میشه ازش درآمد زایی کرد.

من از اون آدمایی هستم که زیاد فکر میکنن. ایده ها ولم نمیکنن. اگه چیزی نسازم زیر این بار له میشم. نوشتن بهم کمک میکنه که ایده ها واضح تر بشن. اضطراب از بین بره. ابهام کمتر شه و...

ی جور ابزار مرتب کردن ذهنمه.

و مورد اخر اینه که:

زندگی فعلی من بی ثبات شده و uncertainty به شدت بالاست. سربازی. نگرانی آینده. ترس از عقب افتادن از بقیه. محدود شدن آزادیمون و ...

ماشالا این مملکت اینقد داستان داره ک تا صب میتونم همینجوری اسم ببرم. و تمام اینا از کنترل من خارجه. من نمیتونم کاریش کنم. 

اما هنوز میتونم بنویسم و بسازم و یاد بدم. شاید این کار من نوعی مقاومت در برابر متوقف شدنه.

خیلی مخلصیم❤️🫡